Jij, zo'n lieve en trouwe hond
Vrolijk rennend in de tuin,
Gravend in de grond.
Met je mooie vacht, in de zon goudbruin.
Met je eigen bezigheden in de weer,
Heb je plezier voor tien.
Je krijgt een gekke bui, en rent alleen maar meer.
Vol met levenslust, dat wordt door iedereen gezien.
Maar nu,nu heb je pijn, van bot tot vlees tot ader tot pees
Eerst dachten we: dit is een klein kwaaltje, gaat wel over.
Shangcara, genees.
Maar we hadden het mis, nu is het zover.
Je gaat aan kanker dood
Dood, onbegrijpelijk en zo onecht.
Ik geloof het niet, wat is het allemaal idioot.
Vanaf nu geen gespeel meer,
Ik voel me machteloos, zo klein,
Alles bij jou doet zeer,
Alles doet pijn.
Ik zie jou liggen, uitgeput, hoe je tegen die pijn vecht.
Langzaam sluipt de dood dichterbij
Het is moeilijk om aan te zien.
Maar misschien ben je dan wel verlost, en vrij
Rust, dat is wat jij nu nog wil en verdien.
Nou mijn lieve Shangcara, ga maar lekker slapen
Weet, dat ik je nooit zal vergeten
Nu, ik zal mijn moed bij elkaar rapen
En zeggen:
Vaarwel, Shangcara, ik zal altijd van je blijven houden.
